Το θέατρο ας μην το βλέπουμε μόνο σαν κείμενο. «Σκηνοθεσία» ενός δεδομένου έργου ή απλή διεκπεραίωση ρόλων. Θέατρο για παιδιά δεν είναι μόνο η παράσταση. Είναι μία διαδικασία πολύπλοκη, κοινωνική, βαθύτατα παιδευτική, που αγγίζει τις αρχέτυπες ανάγκες του ανθρώπου για δράση (παιχνίδι), παραλλαγή και θέαση του κόσμου.

 

Θεατρική παιδεία δεν κάνουν και δεν προσφέρουν μόνο όσοι κάνουν μία παράσταση. Η θεατρική παιδεία πρέπει να φτάνει μέχρι του σημείου να διαμορφώνει και τον αυριανό ευαισθητοποιημένο και ενεργοποιημένο θεατή.

 

Το θεατρικό παιχνίδι είναι μία προπαρασκευή του παιδιού για μια δημιουργική περίοδο, μέσο απελευθέρωσης της φαντασίας του, επικοινωνίας και καλλιέργειας (κατανόησης) των ανθρώπινων σχέσεων.

 

Το θεατρικό παιχνίδι είναι ένας τρόπος να επικοινωνούμε και μέσα από τα αισθήματά μας. Σήμερα οι άνθρωποι «επικοινωνούμε» με πολλά μέσα: το λόγο, την εικόνα, τα σλόγκαν, τα συνθήματα. Δυσκολευόμαστε να επικοινωνήσουμε με τα αισθήματά μας. Και όταν μιλάμε για ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού, σήμερα πια δεν μπορούμε ν’ αγνοούμε και την ψυχική, τη συναισθηματική του καλλιέργεια και ωρίμανση.

 

Στο θεατρικό παιχνίδι δεν υπάρχουν κάποιοι που παράγουν και κάποιοι άλλοι που καταναλώνουν. Το θεατρικό παιχνίδι είναι ένα δημιουργικό συμβάν που προσφέρει στα παιδιά άμεση ικανοποίηση. Δεν υπάρχει ακριβής κώδικας που θα καθορίζει τι ακριβώς μπορεί να είναι δημιουργικό συμβάν.

 

Όταν η φαντασία απελευθερωθεί, όταν η ευαισθητοποίηση αυξηθεί, όταν το μυαλό και η καρδιά ανοίξουν, αυτή η παρόρμηση μετατρέπεται σε δημιουργία. Το πνεύμα, η ψυχή και το σώμα του παιδιού  είναι έτοιμα ν αντηχήσουν τους ήχους και τα ερεθίσματα που δέχτηκαν.

 

Είναι πολύ ωραίο να εκφράζεσαι με λέξεις, αλλά… Πώς μπορείς να περιγράψεις με λέξεις ένα ηλιοβασίλεμα που σε άγγιξε σε όρια έντονης συγκίνησης; Πώς μπορείς να εξηγήσεις με λέξεις κάτι που σε γεμίζει χαρά και δημιουργική ευχαρίστηση; Όταν παίζεις, βιώνεις μία κατάσταση. Και καθώς ζεις αυτή την κατάσταση, όλα γύρω σου και μέσα σου αρχίζουν σιγά σιγά  να «κινούνται», ν’ αποκτούν μια άλλη διάσταση. Ανακαλύπτεις πράγματα που πριν δεν είχες υποπτευτεί. Και νιώθοντας κάπως έτσι… το παιδί αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται το ρόλο που παίζει η τέχνη, και ιδιαίτερα το θέατρο, στη ζωή των ανθρώπων.

 

Πηγή: κ. Λάκης Κουρετζής, Το Θεατρικό Παιχνίδι (Παιδαγωγική θεωρία, πρακτική και θεατρολογική προσέγγιση)